Centrum Interwencji Kryzysowej

Interwencja kryzysowa – czym się charakteryzuje?

Interwencja kryzysowa charakteryzuje się tym, że jest skoncentrowana na konkretnym problemie, który należy jak najszybciej rozwiązać. Jest formą pomocy niesioną w zakresie zdrowia psychicznego poza psychologią i psychoterapią. Różni się jednak od swoich sióstr tym, że jest interdyscyplinarna. W sytuacji alarmowej mogą być bowiem wykorzystywane różne środki, które okażą się pomocne przy pracy z doświadczonym pacjentem.

Do głównych celów interwencji kryzysowej należy przede wszystkim złagodzenie występujących u poszkodowanego pacjenta objawów, które zostały wywołane przez nienaturalne warunki.

Ponadto po spotkaniach w ramach interwencji kryzysowej pacjent jest w stanie normalnie funkcjonować w środowisku. Potrafi samodzielnie radzić sobie z problemami tak jak miało to miejsce przed wystąpieniem kryzysu. Właśnie dzięki interwencji można zapobiec chronicznej niewydolności psychospołecznej.

Interwencja kryzysowa jest adresowana zarówno do dzieci oraz młodzieży, jak i osób dorosłych, które znalazły się w trudnej sytuacji. Wśród takich traumatycznych wydarzeń należy wyróżnić:

• doświadczanie przemocy fizycznej lub/oraz psychicznej;

• konflikty w rodzinie, do których zaliczają się zarówno rozwody, jak i rozstania poszczególnych członków;

• śmierć bliskiej osoby;

• ciężka choroba;

• choroba bliskiej osoby;

• niespodziewane wydarzenia losowe (np. wypadek);

• myśli samobójcze;

• bezdomność;

• gwałty i nadużycia seksualne (np. mobbing);

• nagła utrata pracy;

• nieumiejętność emocjonalnego radzenia sobie w kryzysowych sytuacjach.

Osoba, która znalazła się w krytycznej sytuacji, przechodzi przez poszczególne fazy:

• szok – konfrontacja z sytuacją wywołującą kryzys;

• reakcja emocjonalna – poszkodowany przeżywa sytuację w bardzo intensywny sposób. Trudno mu sobie poradzić z towarzyszącymi emocjami;

• mobilizacja – praca nad kryzysem, zgłoszenie się do Ośrodka Interwencji Kryzysowej;

• nowa orientacja – podjęcie działań, których celem jest redukcja powstałego napięcia, a tym samym doznanie ulgi.

Interwent kryzysowy to osoba, która udziela pomocy poszkodowanemu pacjentowi. Nie musi być doświadczonym psychiatrą, psychologiem ani lekarzem. Może nim zostać strażak, policjant, ratownik medyczny lub osoba w żaden sposób niezwiązana z profesjonalną pomocą medyczną.

Interwent kryzysowy ma wzbudzać zaufanie.

Głównymi cechami wyróżniającymi interwenta kryzysowego są odpowiedzialność, konkretność, autentyczna pomoc poszkodowanej osobie. Duże znaczenie ma również osobowość interwenta, który ma wzbudzać zaufanie pacjenta znajdującego się w kryzysowej sytuacji.

Do zadań interwenta kryzysowego należy:

• towarzystwo pacjentowi w trudnej sytuacji aż do jej ustabilizowania;

• wdrażanie alternatywnych rozwiązań, które zapobiegną hospitalizacji pacjenta;

• inicjowanie zmian systemowych, legislacyjnych oraz psychologicznych w życiu poszkodowanego;

• wyszukiwanie najlepszych sposobów na radzenie sobie z problemami dostosowane do konkretnej osoby;

• zapobieganie instytucjonalizacji pacjenta.